Siteler, bir datacenter isteğinin kabul edilip edilmeyeceğine birkaç sinyale birden bakarak karar verir. Ağ sahipliği bunlardan biridir: IP bilgi aracı, herhangi bir adres için kayıt (RDAP) kaydını ve ters DNS’i gösterir; hedef, adresinizi barındırma aralıkları listeleriyle karşılaştırırken aynı türden sahiplik verisine bakabilir. Davranış bir diğeridir: IP başına istek hızı, eksik veya tutarsız başlıklar, çerez olmaması, iddia edilen tarayıcıyla uyuşmayan bir TLS el sıkışması ve tamamen sıralı tarama. Temiz bir IP, robotik bir istemciyle yine de doğrulamaya takılır; bu yüzden havuzu suçlamadan önce istemciyi düzeltin.
Sonuçları yalnızca toplamda değil, IP başına ölçün. Saatlik dört değeri izleyin: başarı oranı (2xx yanıtlar bölü deneme sayısı), engellenme oranı (403, 429 ve doğrulama sayfaları), medyan ve 95. yüzdelik gecikme ve başarılı sayfa başına bayt. Açıklayıcı bir örnek olarak, engellenme oranı bir saat boyunca %5’i aşan her IP’yi otomatik olarak kenara alın. Paketin kendisini kontrol etmek için proxy kontrol aracıyla istek başına en fazla 10 proxy’yi örnekleyin; araç hız sınırlıdır ve dolayısıyla sürekli bir izleyici değildir: birçok IP’de ardı ardına gelen timeout veya refused kodları, hedef engelinden çok bir ağ ya da kimlik bilgisi sorununa işaret eder.
Datacenter proxy’ler yasal otomasyon içindir. Hedefin şartlarını ve robots.txt dosyasını okuyun, varsa resmi API’leri veya veri lisanslarını tercih edin, site istediğinde crawler’ınızı dürüstçe tanıtın ve istek hızını, gerçek kullanıcılar için hizmeti hiçbir zaman bozmayacak kadar düşük tutun. Proxy ağ adresinizi değiştirir; bir sitenin yasakladığı faaliyeti izinli kılmaz ve dolandırıcılık, spam, credential stuffing ya da yaptırımdan kaçma aracı değildir. Kişisel veri söz konusuysa, size uygulanan gizlilik kuralları istek bir proxy’den gelse de geçerlidir.